Due diligence
Het onderzoeken van de financiële, juridische en operationele positie van een leverancier of wederpartij vóór contractsluiting.
Definitie
Due diligence is het systematisch onderzoek naar de solvabiliteit, naleving, eigendomsstructuur en prestatiehistorie van een wederpartij voordat een relatie wordt aangegaan of uitgebreid. In inkoop verlaagt het continuïteits-, fraude- en sanctierisico; bij fusies en overnames bepaalt het prijs en garanties. De diepgang schaalt mee met dealwaarde en risico.
Voorbeeld
Voordat een kritiek leveringscontract wordt gegund, beoordeelt de afnemer de jaarrekeningen, certificeringen en sanctiescreening van de leverancier.
Waarom dit een bedrijfsrisico is
Het overslaan of oppervlakkig uitvoeren van due diligence stelt de organisatie bloot aan insolventie van de wederpartij, sanctieschendingen, fraude en toeleveringsketenverstoring. Een leverancier die binnen maanden na contractgunning uitvalt of op een sanctielijst blijkt te staan, creëert financieel verlies en potentiële regelgevingsaansprakelijkheid voor de afnemer, beide veel kostbaarder dan de due diligence zelf.
Hoe u dit beheert
- Schaal de diepgang van due diligence naar contractwaarde en strategisch belang: een kritieke alleenleverancier rechtvaardigt meer scrutiny dan een routineaankoop.
- Voer altijd sanctiescreening uit en controleer de uiteindelijke eigendomsstructuur voor contracten boven uw beleidsdrempel.
- Vraag jaarrekeningen en referenties op en verifieer certificeringen onafhankelijk in plaats van uitsluitend te steunen op verklaringen van de leverancier.
- Documenteer bevindingen en de beslissingsredenering zodat het proces kan worden aangetoond als later een probleem ontstaat.
- Ververs de due diligence periodiek voor kritieke leveranciers, niet alleen bij aanvang van de relatie.
Veelgestelde vragen
Veelgestelde vragen over dit begrip.