Beëindiging (opzegging)

Definitie

Beëindiging maakt een einde aan een contract voor de toekomst, hetzij naar believen (zonder reden, waar toegestaan) hetzij om gegronde redenen (zoals een wezenlijke tekortkoming of insolventie). Het verschilt van ontbinding en vernietiging, die het contract met terugwerkende kracht ongedaan kunnen maken. Contracten moeten de gronden, de opzegvereisten en de blijvende verplichtingen vastleggen, zoals geheimhouding en opeisbare betalingen.

Voorbeeld

Een opdrachtgever zegt een adviesovereenkomst naar believen op met 30 dagen schriftelijke opzegtermijn en betaalt het tot dat moment verrichte werk.

Waarom dit een bedrijfsrisico is

Bedrijven die opzeggingsrechten niet actief beheren, lopen het risico vast te zitten in ondermaats presterende contracten. Opzegging wegens tekortkoming vereist bewijs van wanprestatie en correcte kennisgevingsprocedures, die veel bedrijven niet kunnen produceren omdat verplichtingen nooit zijn bijgehouden. Opzegging naar believen is weliswaar schoner, maar kan afwikkelingskosten, gegevensteruggaveverplichtingen en geschillen over opeisbare vergoedingen veroorzaken.

Hoe u dit beheert

• Weet welke opzeggingsrechten u heeft: naar believen, wegens tekortkoming, of beide. Controleer opzegtermijnen en eventuele afwikkelingsverplichtingen.
• Bouw voor opzegging wegens tekortkoming eerst het bewijsspoor op: ingebrekestellingen, correspondentie over de tekortkoming en vastleggingen van wat is beloofd.
• Controleer wat na beëindiging blijft bestaan: vertrouwelijkheid, IE, opeisbare betalingen en geschilbeslechtingsbedingen lopen doorgaans door.
• Bevestig na opzegging de ontvangst van de kennisgeving schriftelijk en leg de effectieve beëindigingsdatum vast om latere discussies te voorkomen.