List intencyjny (główne warunki)

Co to jest

List intencyjny (LOI), term sheet albo dokument z głównymi warunkami dokumentuje najważniejsze punkty handlowe, co do których strony zamierzają się porozumieć, i wyznacza ramy negocjacji. Dokument jest zwykle w głównej części niewiążący dla proponowanej transakcji końcowej, ale niektóre postanowienia, na przykład o poufności, wyłączności, kosztach i prawie właściwym, mogą być zamierzone jako wiążące i skutecznie uzgodnione. Sama nazwa nie przesądza o skutkach prawnych.

Dlaczego to ważne

List intencyjny porządkuje oczekiwania na wczesnym etapie i może chronić wrażliwe informacje w czasie negocjacji przez skutecznie uzgodnione postanowienia o poufności obowiązujące od momentu przekazania informacji. Niedbałe lub nielojalne działanie w negocjacjach może w niektórych przypadkach prowadzić do odpowiedzialności przedumownej, zależnie od okoliczności, szkody i związku przyczynowego. Dlatego jasno wskaż, co jest wiążące, a co wymaga ostatecznej umowy, aby ograniczyć niepewność.

Jak to zastosować

• Wyraźnie wskaż, które klauzule są wiążące, a które kwestie wymagają ostatecznej umowy.
• Jeżeli taki jest zamiar, uzgodnij wyraźnie poufność, ewentualną wyłączność i podział kosztów od chwili podpisania.
• Dodaj datę końcową i jasno wskaż, czego dotyczy i jakie wywołuje skutki. Określ też zakres i skutki warunków, takich jak due diligence i zgoda organów spółki. Zakończenie negocjacji albo upływ terminu ważności listu intencyjnego nie powodują automatycznie wygaśnięcia obowiązków, które mają trwać.
• Ureguluj, jak strony mogą przerwać negocjacje, że o istotnych decyzjach należy informować niezwłocznie oraz jak rozdziela się koszty. Odróżnij koszty należne na podstawie wiążących zobowiązań od ewentualnego odszkodowania za zachowanie w negocjacjach. Postanowienie, że każda strona ponosi własne koszty, nie wyłącza automatycznie odpowiedzialności za nielojalne działanie ani naruszenia przepisów bezwzględnie obowiązujących.

Wskazówki negocjacyjne

• • Napisz wyraźnie, że list intencyjny nie jest wiążący poza nazwanymi klauzulami, aby ograniczyć ryzyko odpowiedzialności przedumownej za zawinione lub nielojalne działanie. Samo określenie niewiążący nie daje jednak ogólnej ochrony przed taką odpowiedzialnością.
• • Wykorzystaj wynegocjowany okres wyłączności, aby uniemożliwić kontrahentowi prowadzenie równoległych rozmów o transakcji. Wskaż objęte strony oraz transakcję lub zakres, początek i koniec okresu oraz zabronione działania.

Częste pułapki

• • Ukształtowanie listu intencyjnego, który mimo nazwy jest tak szczegółowy, że wygląda jak wiążąca umowa.
• • Niedbałe przerwanie zaawansowanych negocjacji, co może ściągnąć ewentualną odpowiedzialność przedumowną.

Podstawy prawne

• Art. 72 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny Kodeks cywilny: odpowiedzialność za negocjacje w złej wierze Prawo polskie
• Art. 389–390 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny Kodeks cywilny: umowa przedwstępna Prawo polskie

Sprawdź, jakiego prawa dotyczy każda referencja. To informacja ogólna, a nie porada prawna. Te pojęcia są różnie traktowane w różnych systemach prawnych. Zweryfikuj aktualne brzmienie przepisów i ich zastosowanie do Twojej sytuacji z kwalifikowanym prawnikiem.